அம்மாவுக்கு ஓர் அவசரக் கடிதம்

தமிழர்களில் டீவி செய்திகள் பார்ப்பவர்களை சில வகைமைக்குள் பிரிக்கலாம். சன் டீவி செய்தி பார்ப்பவர்கள், கலைஞர் டீவி செய்தி பார்ப்பவர்கள், ஜெயா டிவி செய்தி பார்ப்பவர்கள், தூர்தர்ஷன் செய்தி பார்ப்பவர்கள், ஆங்கில செய்தி சேனல்கள் பார்ப்பவர்கள், இதர டீவி செய்தி பார்ப்பவர்கள். இதில் ஆளுங்கட்சி மற்றும் எதிர்க்கட்சி செய்திகளை மட்டுமே பார்ப்பவர்கள் அந்தக் கட்சிகளின் ஆதரவாளர்களாக இருப்பதில் ஆச்சர்யம் ஏதும் இல்லை. நான் ஒரு எத்திஸ்ட் என்பதனால் எந்தக் கட்சியையும் தொழாதவன் என்கிற தைரியத்தில் இந்த வகைமைகளுக்குள் […]

விளக்கணைச்ச நேரத்திலே…

புவி வெப்பமாகவும் கூடாது, குளிர்ந்துவிடவும்கூடாது என்றால் நம்மால் என்னதான் செய்ய முடியும்? நல்ல லட்டு மாதிரியான பீரியடையெல்லாம் நம் முன்னோர்கள் வாழ்ந்துவிட்டுப் போய்விட்டார்கள். அவர்களைப் பொருத்தவரைக்கும் எந்தக் குழப்பமுமில்லாமல் பகலென்றால் வெளிச்சமாகவும் இரவென்றால் இருட்டாகவும் இருந்து வந்தது. நிம்மதியாக இருந்தார்கள். உன் செய்கையால் பூமியின் ஆதாரக் கட்டமைப்பே பாதிக்கப்படுகிறது என்று ஒரு குரங்கையோ முதலையையோ எப்படி குற்றஞ்சாட்ட முடியாதோ அதே மாதிரிதான் இந்த முன்னோர்களையும் நம்மால் கடிந்துகொள்ள இயலாது. ஏனென்றால் அவர்களுக்கு இப்படியெல்லாம் சில பிரச்சனைகள் வரப்போகின்றன […]

அல்லா அலாரம்!

சென்னைக்கு வந்து ஆறு மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. சென்னையில் ஒரு வாடகை வீடு பார்த்துத் தருகிற விஷயத்தில் நண்பர்கள் உதவமுடியுமா என்று எனது ப்ளாகில் எழுதியிருந்தேன். அதைத் தொடர்ந்து நண்பர் பட்டர்ஃபிளை சூர்யா என்னை நேரில் வந்து சந்தித்து மிகவும் பிரயத்தனப்படவும் செய்தார். சென்னையில் இருந்த மற்ற நண்பர்களும் என்னை ஒரு வீட்டில் அடைத்துவிடமுடியாதா என்று மெனக்கடவே செய்தார்கள். அவர்களில் ஒருவரிடமும் நான் ஒரு கண்டிஷனை மட்டும் சொல்லியிருக்கவில்லை. அதை வெளியே சொல்லத் தயக்கம். சொன்னால் என்னை இந்துத்துவா […]

கோவா என்றொரு தமிழ்ப்படம்

சென்னையில் நான் வந்து இறங்கியிருக்கும் போரூருக்கு உடனடியாக மேம்பாலம் தேவை என்பதை உணர்ந்த கலைஞர் அரசு, அதற்கான ஏற்பாடுகளை ஆரம்பித்துவிட்டது. அதேபோல் என்னதான் போரூர் இன்னும் அமலுக்கு வராத சிட்டி லிமிட்டில்தான் இருக்கிறது என்றபோதும் அங்கு வசிக்கும் என்னைப் போன்ற சினிமா விசுவாசிகளை மனதிற்கொண்டு ஒரு மல்ட்டிப்ளெக்ஸையும் அரசு அருளுமா என்பதே எனது முதல் எதிர்பார்ப்பு. ஓரளவாவது நல்ல தியேட்டரில் திரைப்படம் பார்க்கவேண்டுமானால் குறைந்தபட்சம் ஏவியெம் ராஜேஸ்வரியையும் கமலா திரைக்குழுமத்தையும்தான் நாடிப் போக வேண்டியிருக்கிறது. ஆர்காடு சாலை […]

பசுமை நிறைந்த அறுபதுகள்

இந்தியாடுடே தமிழ் சினிமாவுக்கு பெருமை சேர்க்கும் விதமாக ஒரு புத்தகம் கொண்டுவர இருந்தது. நாற்பதுகள் தொடங்கி பத்து பத்து வருடங்களாக தமிழ் சினிமாவின் வரலாற்றைப் பிரித்து வேறு வேறு எழுத்தாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களிடம் கொடுத்த வகையில் என்னிடம் கொடுக்கப்பட்ட வருடங்கள் அறுபதுகள். எந்தக் காரணத்தாலோ அந்த முனைப்பு தள்ளிப்போடப்பட்டுவிட்டது. அதற்காக நான் எழுதிய கட்டுரையை கீழே கொடுக்கிறேன். குப்தர்களின் காலத்தைப் பொற்காலம் என்று சொல்கிற வழமையிலிருந்து நோக்கினால் தமிழ் சினிமாவின் பொற்காலம் கண்டிப்பாக அறுபதுகளாகத்தான் இருக்க முடியும். […]

பின்லேடனும் ப்ரானிக் ஹீலிங்கும்!

கோவையில் எனக்குத் தெரிந்த துன்பர் (அன்பர் என்பதன் எழுத்துப்பிழை அல்ல) ஒருவர் இருக்கிறார். ரொம்ப சாந்த சொரூபியான முகம், பகவான் ரஜனீஷின் ஓன் பிரதர் போல சுய எண்ணம், அவரைப்போலவே தாடி, தொப்பை என்று அடையாளங்கள். ரயில்வேயிலிருந்து விருப்ப ஓய்வு பெற்ற ஆசாமி. பெயர் வேண்டாம். துன்பர் வருத்தப்படுவார்.

பத்து வருடங்களுக்கு முன்னால் ஒரு பதிப்பகத்தின் வேலைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு அவ்வப்போது அலுவலகத்துக்கு வருவார். பெரும்பாலும் அது மதிய நேரமாகவே இருக்கும். இதனால் ஏதாவதோர் ஓட்டலில் ஃபுல் மீல்ஸ் கட்டிவிட்டு நேராக வந்துவிடுவார். என்னிடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டியவைகளை சமர்ப்பித்துவிட்டு நான் கணினியில் வேலையை ஆரம்பித்ததும் முன்னால் உள்ள இருக்கையில் தன் தியானத்தை ஆரம்பித்து விடுவார். உலகத்திலேயே தியானம் செய்யும்போது குறட்டை விடும் ஒரே தவஞானி அவர்தான். அவரது குறட்டையொலி வேலையைக் கெடுக்க ஆரம்பிக்கும்போது பேப்பர் வெயிட்டை எடுத்து அந்த ஆட்டுமண்டை மீது வீசவேண்டும் என்கிற ஆவலை அடக்கிக்கொண்டு, தடால் புடால் என்று எழுந்துகொள்வதோ, சப்தமெழுப்பக்கூடிய ஒன்றைக் கீழே போடுவதோ ஓரளவு பயனைத் தரும். அடிக்கடி புனேக்குப் போய்வருகிற பழக்கத்தையும் அப்போது அவர் கொண்டிருந்தார். அமிர்த யாத்ரிகன் என்கிற பொருள்படும் பெயரும் அவருக்கு ஓஷோவின் ஆசிரமத்திலிருந்து கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

உலகத்திலேயே உண்மையான சமத்துவம் பேணப்படும் ஒரே இடம் ஓஷோ ஆசிரமம்தான் என்பதைத் தன்னை அறிந்தவர்களுக்கெல்லாம் சொல்லாமல் சொல்லிக்கொண்டே அவரது யாத்திரை நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தது. எவன் வேண்டுமானாலும் அங்கே போய் தீட்சை பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்கிற அளவுக்கு ஓஷோவுக்குப் பிறகு அங்கே சமரசம் நிகழ்ந்துவிட்டிருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் ஓஷோ என்கிற பகவான் ரஜனீஷ் இருந்த காலத்தில் இவரைப் போன்ற ஒருவர் உள்ளே போயிருந்தால் உதைத்தே அனுப்பியிருப்பார்.

இவ்வளவு சிறப்புத் தன்மைகள் வாய்ந்த துன்பர் ஒருநாள் அற்புதம் ஒன்றை நிகழ்த்திக்காட்டினார்.

50. அப்பாவின் யதார்த்தம்

அப்பாவின் தலை தொங்கிப்போயிற்று… * நானும் மருத்துவர்களிடம் கற்றுக்கொண்டுவிட்டிருந்த அத்தனை வித்தைகளையும் அரங்கேற்றிக்கொண்டிருந்தேன்… * நாக்கை நீட்டுங்க… இதோ இங்க பாருங்க… கைய உயர்த்துங்க பாக்கலாம்… * அப்பாவின் விழிகளில் வெண்மையும் கருவட்டத்தின் கீழ் வளைவும் தெரிந்துகொண்டிருக்க அப்பாவின் தலை என் கரம் தாங்க நின்றுகொண்டிருந்தது. * இயலாமையை வெளிப்படுத்தும் பரவிய மனம் வாய்த்திராத அப்பா இப்படி சரிந்தாரேயானால் ஈகோவின் குறைந்தபட்ச ஆளுமையையும் அவரது மூளை இழந்து நிஜத்தில் கரைந்துபோய்விட்டார் என்று அர்த்தம். * டாக்டர் வருகிறவரைக்கும் […]

49. அப்பாவின் சுயசரிதை

நான்தான் அப்பாவை எழுதச் சொன்னேன். அப்பா தன் சுயசரிதையை எழுதவாரம்பித்தார். * ஆனால் சிற்றெறும்புகளினளவிற்குச் சுருங்கிப்போன அந்த எழுத்துக்களை அன்றைக்கே மொழிபெயர்த்துவிடவேண்டியிருந்தது. * அதோடு சாதனையாளர்கள்தான் சுயசரிதை எழுதவேண்டும் என்று நம்பிக்கொண்டிருந்தவர்களின் ஏளனப் பார்வைகளை எங்கும் நான் எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. எல்லா சாதனையாளர்களும் ஏன் எழுதவில்லை என்ற கேள்விக்கு, அவர்கள் பேயாய் விழித்தார்கள் – அல்லது கேள்வியைப் புரிந்துகொள்ளாமல் பதிலளித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் எனக்கொரு பொருட்டாய் இருக்கவில்லை. * அதோடு அப்பாவின் தியானமாய் அது அமையும் என்றும் அதன் […]

48. அப்பாவின் கவிதைகள்

அப்பாவின் கவிதை புதுக்கவிதை. அப்பா சீர் அடி தளை முதலான மரபுகளை அறிந்திருக்கவில்லை. அல்லது மரபுகள் இருந்தன என்று மட்டும் அறிந்திருந்தார். * அப்பாவின் கவிதை வரிகளின் நீளம் வரிக்கு வரி மாறுபட்டுக்கொண்டிருந்தது. * என் நண்பர்களின் அப்பாக்களின் கவிதைகளில் ஏதானும் ஒரு குறைந்தபட்ச மரபாவது இருந்துவந்தது. அப்பாவின் கவிதைகளில் ஒரு நாட்டுபுறச் சந்தம்கூட இருக்கவில்லை. ஆனாலும் அப்பாவுக்கு ஒரு வாசகர் குழாம் இருந்தது. * அற்புதமான கவிதைகளை வாசித்துவிட்டு வருத்தம் சுமந்து படியிறங்கிப் போய்க்கொண்டிருந்தவர்கள் மத்தியில் […]

47. அப்பாவின் அழகு

அப்பாவின் கண்ணாடி அவரைப் பார்த்திராத நேரம் குறைவு. அப்பா என்னவோ ஐம்பதுகளின் ஹீரோக்களின் வரிசையில் வந்திருக்கவேண்டியவர் என்று அவருக்கிருந்த நம்பிக்கையின் விட்ட குறையாய் அரிதாரம் அப்பாவுக்கு வாய்த்தது. * அனுதின க்ஷவரமும் அரை டின் பௌடருமாய் அப்பா தன் அழகைப் பாதுகாத்துக்கொண்டிருந்தார்… * நானாவிதமான சென்ட்டு புட்டிகளும் குளிர்த்திரைப் பசைகளும் வெய்ல்த்திரைப் பசைகளும் யாவும் அப்பாவின் கண்ணாடிக்கு முன்னால் சிதறியிருந்தன. அந்தக் கண்ணாடியில்தான் நாங்களும் முகம் பார்த்துக்கொண்டோம் என்பதால் அம்மாவுக்கும் அக்காவுக்குமான சொத்தாய் மைக்கூடும் சாந்துப் புட்டிகளும் […]

46. அப்பாவின் நாமகரணம்

என் கொள்ளுத்தாத்தாவின் பெயர்தான் அப்பாவுக்கு வாய்த்தது. * அந்தப் பெயர் மட்டுந்தான் அவர்களுக்கிடையே பொதுவாய் இருந்தது. * கொள்ளுத்தாத்தாவின் கடைசி மகனின் கடைசிப்புத்திரனான அப்பாவுக்கு அப்பெயர் பெருத்தம்தான்… * ஆனால் அவர்களிருவருக்கும் இடையே இருந்த அத்தனை கால இடைவெளியில் அப்பாவால் அவர் பெயரை மட்டும்தான் அறிந்துவைத்திருக்க முடிந்தது. * அந்தப் பெயருக்கான உருவத்தை அவர் கண்ணாடியில் கவனிக்க நேர்ந்துவந்ததால் அப்பாவால் தான் ஒரு ஓவியத்திலும் பார்த்திராத தாத்தாவின் ஒருவத்தைத் தனியாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளவும் முடியாமற்போயிற்று. * தாத்தாவுக்குத் […]

45. அப்பாவின் பொய்கள்

அப்பாவின் பொய்களை அவை பொய்கள்தான் என்று அப்பாவே அறிந்துவைத்திருந்தாரா என்று தெரியவில்லை. * ஆனால் அப்பா சொன்ன பொய்களெல்லாம் பொய்யென்று எழுதிய அட்டையைக் கழுத்தில் தரித்துக்கொண்டுதான் எங்கள் முன்னால் வந்து நின்றன… அப்பா அத்தனை நல்லவராயிருந்தார்! * ஆனாலும் அவர் தன் பொய்களைக் கைவிட்டுவிடவில்லை. * அப்பா அவசியமான பொய்களைக் காட்டிலும் அனாவசியமான பொய்களைத்தான் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்படிக்கு அவரின் இயல்பு அவரைத் தூண்டிக்கொண்டிருந்தது. * இப்போது பொய் அப்பாவின் செயல்களில் நுழைந்துவிட்டிருந்தது. ஒரு வைரஸ்ஸைப்போல அது அவருள் வேரிட்டுவிட்டிருந்தது. […]

44. அப்பாவின் ஈகோ

அப்பா தன் ஈகோவின் இருளில் எப்போதோ தொலைந்துபோயிருந்தார். * அப்பா மட்டும் ஓர் அந்தகாரக் குருடராய் வாழ்ந்துவந்தார் என்பது அப்போதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. * அப்படியாய் அப்பாவின் கண்களுக்கு இருளோடு ரொம்பவும் ஸ்நேகமாயிற்று. அப்பா இருட்டுத்தான் நிஜம் என்று இப்போது ஒரு பிரபஞ்சக் கொள்கையைக் கைக்கொண்டிருந்தார்… * அப்படி அவரின் ஈகோவின் இருண்ட பிரபஞ்சத்தில் எங்கேனும் கண்சிமிட்டும் வெளிச்சப்புள்ளிகள் தங்களுள் உடம்பும் உயிரும் மனசும் கொண்ட ஜீவராசிகளின் களங்கள் என்பதை அப்பா நம்பத் தயாராயில்லை. * அப்பாவுக்கு […]